06.12.2011. Recenzijas

Fluisteren, wijzen en vooral goed kijken op Stiltefestival

Jelle Willers

18/05/2011, BradaVandaagnl

CENTRUM – Hoe ruim 120 kinderen stil kunnen worden gehouden door één persoon. Het was te zien tijdens de dansvoorstelling Summer Island door het Letse dansgezelschap Nomadi. De kinderen worden dinsdagmiddag bij Stiltefestival wel uitgenodigd het nodige in te vullen.

Wanneer de kinderen de kleine zaal van De Stilte binnenkomen, zijn ze luidruchtig: rennen, trekken, duwen en vele kinderstemmen door elkaar heen. Als vervolgens een introductie van de voorstelling wordt gegeven, worden de leerlingen van de twee basisscholen tot stilte gemaand.

Jutta, de danseres, die vooral ‘danst’ met objecten die iets of iemand moeten uitbeelden, laat genoeg ruimte voor de kinderen om in te vullen wat die objecten zijn. Zo gebruikt ze een tang als vogel, een kussen moet oma voorstellen en een muts met een pluim erop is het kindje dat bij haar grootouders verblijft.

De geluiden die Jutta maakt, laat de kinderen behoorlijk vaak lachen, waardoor zijzelf ook een glimlach op het gezicht krijgt. Maar als kinderen mogen lachen gaan ze daarna nog eventjes met hun buurman of -vrouw kletsen, wat vaak tot een ‘ssst’ van de meegereisde juffen leidt.

De energie die de kinderen vlak voor de dans mogen loslaten door met hun voeten tegen de banken te schoppen, komt tegen het einde van de voorstelling weer terug. Gelukkig voor de intussen wat ongeduldige kids, is de show bijna afgelopen.

Na afloop mogen de basisscholiertjes ook nog vragen stellen aan Jutta. “Spreekt ze Nederlands?” vraagt een meisje. De ‘tolk’, iemand van de organisatie, lacht en vraagt of iemand weet welke taal ze spreken. Frans komt voorbij, maar uiteindelijk komt het goede antwoord: “Letlands.”

Als de kinderen naar hun bussen teruglopen, klampt één meisje Jutta aan. “Hoe oud ben je?” Na de vraag nog drie keer te herhalen, loopt Jutta samen met het meisje naar haar juffrouw om de vraag te laten vertalen, wat wederom een hartelijke lach oplevert.

De kinderen zijn enthousiast en laten dit tijdens de voorstelling ook merken, precies wat de bedoeling van het Stiltefestival is: kinderen laten beleven zonder gesproken woord (al werd er hier en daar wel gesmokkeld met af en toe wat Letse woorden).